मेरो साँझ..

Suresh Prasad Aryal Kanchho   

"भावनाका बलिया डोरिले कस्सिएर, 
समयको काँडे खाटमा
उत्तानो पर्न बाँध्य छ किन
मेरो हर साँझ,मेरो हर रात....?!
मोमबत्तीको मधुरो प्रकाशमा 
मेरो मन पतंगर बन्दछ,
शिखा ऊन्को आकृति बन्छ
अनि म मोहित सदासरि
ऊन्को अँगालोको मृगतृष्णामा
आफ्नै टाउकोमा हात राख्न पुग्छु
अनि भष्म हुन्छु, 
बरदान श्राप भैजान्छ,
एउटा पतिँगर जलेको हुन्छ..../ 
मेरो कोठाको एक कुनोमा
फेरि एउटा साँझ, एउटा रात 
समयको हवशको बलि भैकन 
रगताम्य नग्न लडिरहेको हुन्छ.../ 
अहो बिडम्बना- 
अर्को बिहान 
लतारिदै रात क्षितिजमा लुक्छ
तर म देख्न सक्छु 
आँशु पात-पातमा टल्किएको
र बिर्य तुसारो भै फैलिएको.../ 
मेरो साँझ,मेरो रात...."